Aan Delftse kant was men met name benieuwd waar "men stond" met een op vijf posities gewijzigd team ten opzichte van vorig jaar, maar overheerste ook de mening dat het een gunstig moment was om de degens te kruisen met Koog Zaandijk. Immers, de Zaanstedelingen leverden maar liefst 6 internationals aan wereldkampioen Oranje, hadden hun eerste piekmoment dus al te pakken gehad en kenden mede door dat WK een korte voorbereidingstijd van slechts 1 week in de beoogde basisopstelling. Fortuna daarentegen was al een stuk langer bij elkaar maar men moest aan de Kruithuisweg een fiks aantal nieuwe gezichten inpassen, en daarnaast wennen aan de frisse, gevarieerde speelwijze die het trainersduo Ard Korporaal en Joost Preuninger, ook al nieuw, voor ogen had. Vooraf een interessant affiche derhalve, dat meer publieke belangstelling verdiende dan de ongeveer 300 mensen die op het treffen afkwamen.

De thuisploeg startte furieus en kon, bogend op een prima aanvallende rebound, lange aanvallen opzetten, wat resulteerde in een 6-2 tussenstand. Op dat moment had Barry Schep er al drie inliggen tegen zijn kamergenoot in China, Andre Kuipers, die zch in de aanval geconfronteerd zag met de strak dekking gevende Thomas Reijgersberg. De mooiste treffer tot dan toe kwam echter uit handen van Robbert van Buuren die een doorloop met een pass uit de ruimte op vrij non-conformistische wijze tot doelpunt wist te promoveren. Koog Zaandijk leek in deze fase nog zoekende en kon er vooraleer vrij weinig tegenover stellen, al zag je de gedoodverfde landskampioen ( als je bij William Hill in Londen een tientje inzet op de titel voor Koog Zaandijk dit seizoen, krijg je 6 euro terug als dat ook daadwerkelijk gebeurt) met de minuut beter in de wedstrijd komen. Fortuna had de smaak echter ook te pakken en speelde een bijzonder sterke eerste helft, waarin men uitstraalde zich zeer zeker niet neer te leggen bij de vermeende suprematie van de gasten. Vanaf de 6-2 min of meer om en om scorend, waarbij mijns inziens opvallend was dat de mannelijke Zaanse kanonnen Bakker en Kuipers zwegen en het scorende werk met name kwam van de sterk spelende Marjolijn Kroon, kwam de rust met een 13-9 tussenstand.

Koog Zaandijk was de eerste ploeg die na rust wist te scoren, een benutte strafworp van Kuipers bracht de blauwgelen terug tot 13-10. Bij 14-10 volgde een schitterende combinatie tussen Barry Schep en Thomas Reijgersberg waarna voordat laatsgenoemde kon afronden Andre Kuipers zich bezondigde aan een potje ouderwets "hengelen". Bal op de stip derhalve, maar de aanval stierf uiteindelijk in schoonheid omdat Schep miste. Op dat moment brak er bij de roodwitten een wat rommeligere fase aan en KZ rook bloed. Er leek een kentering in de wedstrijd aanstaande, het Zaanse - in mooie getalen mee opgekomen- publiek ging zich er eens luidruchtig tegenaan bemoeien en twee identieke vrije ballen van Roxanne Detering later stond het 14-12. Toen in de tegenaanval vervolgens ook Robbert van Buuren een buitenkansje van 2.5 meter liet liggen, werd het billenknijpen voor Delft. De 14-13 viel echter niet; het was Mirjam Maltha die anders besliste met een knal van ruime afstand en daarmee voor 15-12 zorgde. Op dat moment leek er iets te knakken bij Koog Zaandijk en het echte heilige vuur te doven. Fortuna begon de wedstrijd te consolideren, pakte haar doelpuntjes mee op het moment dat het moest en liet Koog Zaandijk aan het welbekende elastiek hangen. Het verschil bleef tussen de 2 en 4 doelpunten. Robbert van Buuren maakte uit een doorloop de 20-16 en verstapte zich vervolgens , zonder tegenstander in de buurt ernstig, hetgeen een kwetsuur aan de achillespees tot gevolg had. Wrang en sneu voor de man die met zijn frisse spel, 6 doelpunten en een paar aanvallende en verdedigende rebounds indruk had gemaakt op de toeschouwers van beide ploegen. Door goals van Tim Bakker en Barry Schep werd de eindstand in dit treffen bepaald op 21-17, wat toch zeker wel als een verrassing mag worden beschouwd. Voor conclusies is het na 60 minuten van het seizoen 2011-2012 echter nog veel te vroeg; hooguit krijg je nu van William Hill in Londen 7 euro terug van je ingelegde tientje als Koog Zaandijk met al zijn internationals de titel pakt..