Dat de Kogers het moeilijk zouden krijgen was vanaf het prille begin duidelijk. Weliswaar had Roxanna Detering precies 35 seconden nodig om de 1-0 te laten noteren, maar slechts veertig seconden later keek KZ al tegen een 1-2 achterstand aan. Het ging heel snel in die eerste fase, want na tien minuten spelen was de stand al 5-8! Het hing ook niet van één schutter af. Bij die dertien doelpunten waren maar liefst negen schutters betrokken.

Het middensegment van de eerste helft was wat rustiger, je kunt ook nauwelijks in dat tempo door blijven scoren, want je zou zo’n 80 doelpunten in een wedstrijd hebben… De marge schommelde steeds tussen de twee en drie goals, maar telkens als KZ / Hiltex dichterbij leek te komen was er toch weer een BlauwWitte tegenzet. Bij de Kogers viel het uitstekende rebound werk van Bart Nieuwenweg op, maar omdat veel daardoor mogelijk gemaakte schoten er vaak nèt weer uitdraaiden, hield Blauw Wit stand, rust 12-14.

K.Z. bracht na de rust Marjolijn Kroon binnen de lijnen voor Kim Cocu, voor wie in haar herstelperiode twee complete wedstrijden binnen vier dagen nog iets te veel van het goede is. De Amsterdammers waren er niet van onder de indruk, Gerald van Dijk maakte onmiddellijk 12-15 en verder ging het weer, steeds een marge van twee of drie goals, tot de Amsterdammers tegen het eind van het derde kwart voor het eerst en tot grote vreugde op vier goals verschil kwamen en dat overeind wisten te houden, van 15-19 tot 18-22.

Het arbitrale duo Robert Luttik en Joeri Kok zat goed in de wedstrijd. Afhankelijk van welke bril je op hebt, is er altijd wel wat, maar ze sloten prima aan bij het best goede niveau van deze wedstrijd. Er werd stevig gespeeld, maar nergens op, laat staan over de rand.

In het laatste kwart kreeg de Amsterdamse zege nog wat extra kleur. Eerst verhoogde Marc Broere de marge tot vijf goals en toen leek het hek even van de dam en werd het zelfs 19-27. Daarmee was de wedstrijd wel beslist en dat KZ nog terugkwam tot 21-27 was meer om nog iets terug te doen. De laatste goal was van Stijn van der Vegt voor KZ via een echte ‘buzzerbeater’. Je zou het aan de uitslag niet zeggen, maar KZ speelde al beter dan zaterdag tegen Fortuna. De indrukwekkende productie van Blauw-Wit was echter niet te stuiten en duurde de gehele wedstrijd. De statistieken logen er dan ook niet om 27 goals op 86 doelpogingen van de Amsterdamse korfbaltrots tegen 21 op 137 van de Zaankanters. Het maakt duidelijk dat reboundoverwicht belangrijk, maar niet doorslaggevend is.

Het spreekt vanzelf dat coach Jan Niebeek dik tevreden was. “Wij hebben de hele wedstrijd goed druk gezet en ik ben heel blij met het vertoonde spel van mijn ploeg. We zijn flink in ontwikkeling en dat zet kennelijk zoden aan de dijk. We beschouwen deze winstpunten van vandaag toch als bonuspunten, want KZ komt ongetwijfeld weer een keer in betere vorm en dan winnen niet veel ploegen meer hier”.

Voor de Koger coach Harold Jellema is de focus op de toekomst gericht: “We zagen een stijgende lijn ten opzichte van zaterdag bij Fortuna. Toen raakten veel schoten de korf nauwelijks, deze keer draaide er heel veel uit, dus we komen dichter bij de kern. Natuurlijk moet ons rendement aanzienlijk omhoog, maar dat komt wel. Daarnaast moet echter wel de agressie in de verdediging wat opgevoerd worden, want Blauw-Wit mag dan zuiver geschoten hebben, complimenten daarvoor, maar we hebben ze naar mijn smaak ook wat te weinig problemen bezorgd”.