PKC begon het seizoen vrij stroef, met drie punten uit drie wedstrijden, waarbij de ploeg bovendien twee keer een voorsprong van vier punten uit handen gaf. DOS’46 begon juist uitstekend aan het seizoen, met twee overwinningen en een nipte nederlaag. Op de ranglijst stond de ploeg van Herman van Gunst dan ook boven PKC, maar daarvan was vanmiddag helemaal niets te merken. Want PKC was DOS’46 in alle opzichten de baas.

Een belangrijke verandering bij PKC ten opzichte van de eerste wedstrijden van het nog korte seizoen, is dat Richard Kunst en Rutger Sijstermans van vak hebben geruild. Hierdoor speelt PKC weer in dezelfde opstelling als vorig jaar, met Lara Boonstoppel op de positie van de vertrokken Cindy van Eijk. De eerste aanval van de Papendrechters werd vanmiddag dan ook gevormd door Boonstoppel, Sijstermans, Suzanne Struik en Tom Kalkman, terwijl Kunst weer speelde met Laurens Leeuwenhoek, Nadhie den Dunnen en Mady Tims. Een succesvolle omzetting, want de onwennigheid van de eerste wedstrijden was meteen verdwenen. Het gevolg was dat PKC vol vertrouwen speelde, en toen ook nog eens vrijwel alles lukte, was er voor DOS’46 geen houden aan. PKC schoot met scherp, pakte veel rebounds en slaagde er ook verdedigend in om veel druk te zetten. Bij DOS’46 liep het juist helemaal niet: in de eerste helft wisten de gasten slechts 5 van de 48 doelpogingen om te zetten in een doelpunt. Tot 6-4 wist DOS’46 nog enigszins bij te blijven, maar daarna gaf PKC gas. Het gevolg: een 16-5 ruststand, met al 6 treffers van een uitblinkende Richard Kunst.

In de rust was het vooral de vraag of PKC de scherpte kon vasthouden. Niets bleek minder waar, want binnen 10 minuten was het 24-6. En PKC ging door, al is een compliment naar DOS’46 zeker op zijn plaats. Want de gasten lieten het geenszins lopen: de ploeg bleef de aanval zoeken en met name Sjors Keij was in de tweede helft met vier treffers prima op schot. De wedstrijd was echter al lang gespeeld, wat PKC-coach Jan de Jager de gelegenheid gaf om Ilona van Eijk (voor Suzanne Struik) en Danny den Dunnen (voor Tom Kalkman) speelminuten te geven. Voor Den Dunnen betekende dit zijn debuut in de Wereldtickets Korfbal League, wat hij wist op te luisteren met een doelpunt, en ook Van Eijk wist de korf te vinden. Het doelpunt van Den Dunnen bleek meteen het laatste van PKC, want vijf minuten voor tijd stokte de teller bij 35-11 (!). DOS’46 wist de score daarna nog iets draaglijker te maken door in de laatste vijf minuten zes keer te scoren, maar de 35-17 eindstand betekende nog altijd een forse dreun voor de formatie van Herman van Gunst, die waarschijnlijk zijn grootste nederlaag ooit als coach leed.

Uitblinker Richard Kunst was na afloop een blij man: “Dit was even nodig, zowel voor mij als voor het hele team. Na de eerste helft was het belangrijk om scherp te blijven, en er ook in de tweede helft vol overheen te gaan. En dat is prima gelukt.”

Ook PKC-coach Jan de Jager was vanzelfsprekend tevreden: “Het spel was erg goed, en we zijn ook goed doorgegaan. We hebben een stroeve seizoensstart gehad, mede doordat onze vier internationals snel moesten omschakelen na het WK. Terwijl we wisten dat we het wel kunnen. Dan hoop je dat het er een keer uitkomt. Voor ons is deze wedstrijd een bevestiging dat we in ‘normale weken’, waarin we als team gewoon kunnen trainen, goed presteren.” De Jager legde ook uit waarom weer voor de opstelling van vorig seizoen was gekozen. “Voor hoe wij willen spelen, was de combinatie waarmee we het seizoen begonnen het beste. Maar het kost tijd voordat het goed gaat draaien, en die tijd hadden en hebben we niet. Daarom hebben we voor de oude opstelling gekozen, en vandaag was er meteen meer evenwicht in de vakken.”

“PKC was vandaag sowieso een maatje te groot, misschien zelfs wel twee,” zo toonde DOS’46-topschutter Henco Pullen zich realistisch. “Aan onze instelling lag het zeker niet, maar we verdedigden niet scherp, schoten niet scherp en hadden te weinig kracht in de rebound.” Pullen beaamde dat DOS’46 het ondanks de ruime achterstand niet had laten lopen. “We hebben in de rust tegen elkaar gezegd dat we deze wedstrijd niet meer zouden winnen, maar dat we wel al vooruit moesten kijken naar volgende week. Daarom hebben we de tweede helft voor onszelf als training beschouwd, zodat dit volgende week tegen Fortuna niet nog een keer gebeurt.”