Zoals gezegd had aanvankelijk Fortuna het initiatief in de wedstrijd. Barry Schep en Robbert van Buuren werden, zoals de laatste weken gebruikelijk, vervangen door youngsters Jaimy Roos en Jeroen Preuninger. Laatst genoemde werd belast met de bewaking van Marc Broere en ondanks dat Broere uiteindelijk tot 9 goals kwam, mag gezegd worden dat Preuninger dit zeer verdienstelijk deed. Via tussenstanden van 2-1, 5-3 en 6-5 kwam Blauw Wit bij 6-6 weer langszij en door twee afstandschoten van Steffen Pang was het eerste Amsterdamse gaatje een feit (6-8). De ploeg uit Delft toonde echter op dat moment al karakter en door achtereenvolgende treffers van Jeroen Preuninger, Mirjam Maltha en Thomas Reijgersberg werd de 6-8 achterstand omgezet in een 9-8 voorsprong. Om en om scorend ging het richting de thee en Gerald van Dijk liet met een afstandschot Blauw Wit met een 11-12 voorsprong de rust in gaan.

Na de rust was direct het eerste schot van Ruud Willemsen raak (11-13) en vanaf dat moment begon het bij Fortuna minder te draaien. Met name het vak Reygersberg/Roos had moeite om tot doelpunten te komen, hoewel gezegd moet worden dat ook de aanvalstijd van dit vak zienderogen afnam omdat Marc Broere, die in de eerste helft nog regelmatig zijn onvrede uitte richting zijn vakgenoten over het vertoonde spel, in de tweede helft met scherp begon te schieten. Bij de stand 13-15 zorgde hij van afstand voor 13-16 en toen Jaimy Roos aan de andere zijde een vrije doorloop jammerlijk miste, kwam de 13-17 van dezelfde Broere er direct overheen. Fortuna wankelde en Blauw Wit rook haar kans. Bij 14-18 kwam er nog een Fortuna-antwoord uit handen van Laura de Wit (15-18), maar wederom Broere van afstand (15-19) en een afstandschot van Ruud Willemsen en de grootste voorsprong van Blauw Wit in deze wedstrijd was een feit (15-20). Op dat moment stonden er nog 16 speelminuten op de klok. Aan Fortuna-zijde ging er in deze fase het nodige fout in de aanval door overtredingen en passfouten en Blauw Wit leek een ruime overwinning in Delft te gaan ophalen. Tot verbazing van de Fortuna-supporters stokte bij Blauw Wit echter de scoringsmachine. Fortuna kreeg enige minuten om de rug te rechten. Via een doorloopbal van Jeroen Preuninger en een strafworp van Rick van den Blink (in het veld gekomen voor de moegestreden Jaimy Roos) gloorden er bij 17-20 weer hoop in Delftse harten, maar Steffen Pang antwoordde direct met de 17-21. Nog altijd niets aan de hand voor Blauw Wit.

Het publiek in Delft ging er nog maar eens achterstaan, Thomas Reijgersberg pakte zijn zoveelste onmogelijke steal en twee treffers van Kelly Deelen later stond het opeens 19-21 met nog een kleine 10 minuten op de klok. Cindy van Eijk miste daarop van dichtbij een opgelegde kans op de 20-21, een misser die aan de andere zijde direct weer door Marc Broere werd bestraft (19-22). Zes minuten op de klok en nog altijd had Blauw Wit de boel onder controle. Fortuna weigerde echter te capituleren en via een afstandschot van Rick van den Blink en een schitterende doorloopbal van Jeroen Preuninger werd door de rood/witte-formatie de druk op Blauw Wit nog meer opgevoerd (21-22). Waar de formatie van Jan Niebeek een groot deel van de wedstrijd soeverein heerste, werd nu in de aanval fout op fout gestapeld waardoor Fortuna telkens snel in balbezit kwam. De sporthal van Fortuna raakte op het kookpunt en toen Marcel Segaar de 22-22 binnen knalde, ging het dak er al bijna af, ware het niet dat ook de Delftenaren beseften dat nogmaals Marc Broere voor de korf ging verschijnen. Hij miste echter een vrij schot en Rick van den Blink deed dit aan de andere kant niet. Droog knalde hij vanaf de zijlijn de 23-22 binnen met nog 40 seconden op de klok en in plaats van uitbundig te juichen wees hij zijn ploeggenoten direct op het feit dat de punten nog niet binnen waren. Een Amsterdamse time-out volgde en toen na het tweede schot van Broere de Delftse steal daar was kon Fortuna de wedstrijd uitspelen en de punten in dankbaarheid aanvaarden.

Blauw Wit-coach Jan Niebeek was na afloop helder in zijn analyse: “Waar het mis ging? Bij 16-20 waren we veel te ongeduldig. Als je in het laatste kwartier maar twee keer scoort, verdien je het niet om te winnen. Fortuna is blijven vechten voor een goed resultaat en is daar in geslaagd. Mijn complimenten voor hun, maar wij hebben zelf een aantal dingen niet goed gedaan toen we nog op voorsprong stonden”.

Aan Delftse-zijde na afloop alleen maar blije gezichten. Zo ook bij trainer/coach Ard Korporaal. Op de vraag of hij er bij 16-20 nog in geloofde, reageert hij met: “Met deze ploeg geloof ik er ook bij 16-20 nog in. Bij PKC stonden we ook 16-20 achter. Wij zijn Fortuna en we blijven altijd vechten. Dat hebben we de ploeg vooraf ook meegegeven. Dat is het minimale dat we moeten doen en dan zien we aan het einde wel waar dat toe leidt. Vandaag levert het weer 2 punten op en daar zijn we blij mee”.