Het publiek moest lang wachten op de eerste goal: pas in de vierde minuut opende Noël van der Honig de score. Blauw Wit kwam er in het begin helemaal niet aan te pas: via twee vrije ballen van Casper Boom en Henco Pullen stond het zonder twijfel 0-3. Pas in de achtste minuut via wederom een vrije bal van Ruud Willemsen deed Blauw Wit wat terug. Maar daarna was het weer de man in vorm bij DOS’46/Engeldot Casper Boom, die bijna in de schotklok de voorsprong weer vergrootte naar drie: 1-4. Om en om scorend vorderde de wedstrijd naar 4-7  in de veertiende minuut. DOS’46 heerste en een wanhoopschot van Marc Broere typeerde de vorm waarin de Blauw Witten op dat moment verkeerde.

Daarna gebeurde er iets magisch: Rosanne Smit scoorde een doorloopbal en gelijk daarna vond Marc Broere via een strafworp de korf. Dat gaf vertrouwen. Op voorhand verwachtte iedereen dat het eerste verdedigingsvak zonder de ontbrekende Gerald van Dijk het moeilijk zou hebben, maar dat bleek juist andersom te zijn. Het eerste aanvalsvak van Marc Broere had moeite om haar draai te vinden. Toen opnieuw Marc Broere via een fraaie treffer van afstand de 7-7 aantekende, was de schroom bij de Amsterdammers weg, maar het verzet van DOS’46 allerminst.

In diezelfde minuut nog schoot Sjors Keij uit een naar het lijkt verdedigende positie raak: 7-8 en dat was gelijk de laatste keer dat de Rood Zwarten voor stonden. Via een slim balletje van Fenje Haenen scoorde Rosanne Smit een korte kans. Net voor de time-out van DOS’46 noteerde Marc Broere via een strafworp de eerste voorsprong en gelijk daarna herhaalde hij dit nogmaals: 10-8.

Zoals gezegd DOS’46 gaf zich niet gewonnen en bleef maar doorvechten. Andersom kan je ook zeggen dat Blauw Wit niet goed met de voorsprong om ging: steeds bereikte men een verschil van drie, maar de veilige vier werd gewoonweg niet neergezet.  Via een kansje onder de korf van Casper Boom werden de kleedkamers opgezocht bij een stand van 14-12.

Gelijk na rust kwamen de gasten uit Nijeveen via een korte kans van Henco Pullen zelfs op één verschil:14-13, waardoor de spanning nog meer steeg. De uitstekende invaller Mark van der Laan liet meer van zich horen en gaf zijn visitekaartje af: 15-13. Voor de pauze trof hij slechts één keer doel, maar daarna drukte hij duidelijk een stempel op de partij.

De goals volgden elkaar in rap tempo op, waardoor eigenlijk niemand in mijn buurt door had, dat het wel degelijk eerder in de wedstrijd vier verschil is geweest. Het werd 17-13 via een doorloopbal van Steffen Pang, maar Henco Pullen verkleinde direct: 17-14. In dezelfde minuut vergrootte Rosanne Smit (18-14) en opnieuw verkleinde Casper Boom (18-15), wat cruciaal was. Blauw Wit was aan zet, maar voldeed niet aan de verwachtingen, waardoor het onnodig spannend bleef.  In plaats van een score aan Blauw Wit zijde, waren het Noël van der Honig en Henco Pullen, die weer voor hoop zorgden aan DOS’46 kant: 18-17.

Daarna was het gedaan met de enorme veerkracht van DOS’46. De Amsterdammers kwamen via Ruud Willemsen en Steffen Pang op 20-17, waarna de marge altijd op minimaal twee bleef steken.  De 22-19 van Marc Broere was er een nominatie voor doelpunt van de week: in een doorbraakpositie hangend in de lucht achter de korf met één hand scorend: een genot voor iedere korfballiefhebber.

Met de wissels Fleur Snelder en Sven Jonker bracht DOS’46 coach Herman van Gunst nog twee wijzigingen aan, maar zij konden geen potten meer breken. Uiteindelijk bracht Steffen Pang drie minuten voor tijd met één handje onder de korf de verlossing: 27-23. Hierna volgde de grote smet op deze prachtige avond: Steffen Pang viel op de grond, maar raakte daarbij Fransje Christiaanse. Sjors Keij scoorde uit vrije positie: 27-24, maar Fransje Christiaanse bleef op de grond liggen. Zij werd door drie man sterk het veld afgedragen en men vreest het ergste. Voor de statistieken scoorde Sjors Keij, Steffen Pang en Marc Broere nog (29-25), maar die goals deden eigenlijk niet meer ter zake.

DOS’46 coach Herman van Gunst: “We waren goed begonnen, maar het breekpunt in de wedstrijd was toch wel de omzetting van twee voor naar twee achter. Uiteindelijk is dit ook beslissend gebleken. Er had iets meer ingezeten, maar met Marc Broere heeft Blauw Wit ook een absolute topper in handen.”
Jan Niebeek, coach van Blauw Wit heeft een dubbel gevoel aan de avond over gehouden: “Ik kijk zeer tevreden terug en Marc Broere heeft het goed gedaan. Zijn vak had meer moeite dan ik vooraf zou verwachten. De ommekeer was in de eerste helft, maar we vergaten door te drukken. Ondanks mijn vreugde door de winst zijn mijn gedachten nu in eerste instantie bij Fransje Christiaanse.”