Vooraf waren beide ploegen vol zelfvertrouwen. DeetosSnel-speler Johannis Schot daarover: “We voelen ons gesterkt door de 2 laatste overwinningen op Blauw Wit en DOS’46, waarin we tevens over meerdere spelers zijn gaan scoren. Helaas zat wat dat betreft het interlandweekend er tussen”. Ondanks de zwakke serie van 1 uit 6 na de overweldigende start van de competitie met 3 opeenvolgende overwinningen, had ook Momo Stavenuiter er alle vertrouwen in: “We weten wat we kunnen en de drive is er. De competitie is pas halverwege en het wordt nog een helft knokken voor de punten”. Op de vraag of zijn ploeg bij afwezigheid van Jos Roseboom, wiens herstel voorspoedig vordert, niet te veel afhankelijk van zijn scorend vermogen is geworden, was hij duidelijk: “Met die verwachting kan ik wel omgaan. Vorig jaar stond ik nog naast Gerbert van Grootheest, waardoor de productie verdeeld werd, nu sta ik bij een rebounder en die druk voelt prettig.”

De wedstrijd, die voor de 2e keer dit seizoen muzikaal werd opgeluisterd door “De Rammen”, kwam maar moeizaam op gang. Joris Keeman tekende na 4 minuten van afstand voor de openingstreffer, waarna Momo Stavenuiter ook direct zijn naam op het scoreformulier liet noteren door een korte kans onder de korf te verzilveren. Doordat DeetosSnel in de beginfase 2 vrije doorloopballen van Fenna Zwang en Daniëlle Kerkhoven miste en de vrije ballen van respectievelijk Iwan Hazendonk (aan Dordtse zijde) en de vandaag sterk opererende Jasper Broenink (aan Bennekomse kant) er aanvankelijk niet in wilden, was er na een kwartier spelen slechts een schamele 3-3 tussenstand.

Het eerste gaatje kwam tot stand na 23 minuten toen Iwan Hazendonk van afstand zijn 1e treffer liet noteren: 7-4. De woorden vooraf van Johannis Schot leken daarmee direct bewaarheid, want op dat moment hadden al 6 verschillende spelers van DeetosSnel de korf weten te doorboren.

De marge wisselde daarna telkens van 3 naar 2 en dit laatstgenoemde verschil leek ook de ruststand te gaan worden. Francy Crielaars wist echter 8 seconden voor tijd de voorsprong bij rust nog rianter te maken door van afstand de 10-7 binnen te schieten, waarna het uitstekend leidende duo Jan Henk Hoeksma / Ritske Kleinhuis beide ploegen naar de kleedkamers dirigeerde.

Bij het begin van de 2e helft zagen we dat routinier Marieke van Egdom-Sinke, voor het eerst dit seizoen, binnen de lijnen kwam in plaats van Amy Mooij. Coach Jacko Vermeer, die na 8 minuten in de 2e helft ook nog Arjen van Egdom voor Steven Landman bracht, zei daar achteraf over: “We hadden in de eerste helft te weinig aanspeelpunten en om dat te verbeteren heb ik enkele wissels doorgevoerd.”

De eerste mutatie leek zijn uitwerking niet te missen, want het was DVO dat na 3 minuten via Ruben Wieser de 10-8 op het scorebord bracht. Toch was het de ploeg van Riko Kruit die daarna toch weer het heft in handen nam en via Iwan Hazendonk en Robin Ouwerkerk op 12-8 kwam.

Tot aan 14-10 na 9 minuten werd er om en om gescoord. In het besef dat het nu echt moest gebeuren stroopte DVO daarna voor het eerst zichtbaar en hoorbaar (“… en nu de beuk er in …”) nadrukkelijk de mouwen op. Dat resulteerde, via Momo Stavenuiter uit een strafworp en Jessica Lokhorst van afstand (het eerste en enige damesdoelpunt van DVO!), in de toenadering tot 14-12.

Het was Arjen van Egdom, die na een afgelegde vrije bal van Jasper Broenink, een open kans bij de korf en daarmee de kans op aansluiting miste. Het misschien wel beslissende antwoord daarop was van captain Robin Ouwerkerk, die uit de rebound de 15-12 liet noteren en Fenna Zwang, die schuin achter de korf de marge weer op 4 bracht met nog 12 minuten op de klok.

DVO wist echter van geen opgeven en via een korte kans van Ruben Wieser en de eerste(!) afstandstreffer van Momo Stavenuiter leek er 8 minuten voor tijd weer hoop voor de formatie uit Bennekom: 16-14.

De laatste weken met veel zelfvertrouwen spelende Robin Ouwerkerk etaleerde dat nog eens toen hij kort daarna van afstand de 17-14 liet noteren zonder dat er sprake was van afvang op dat moment. Jasper Broenink pareerde met achter de korf met 17-15 en zo gingen de laatste 5 minuten zuivere speeltijd in.

Een vrije bal van Momo Stavenuiter miste zijn doel, maar even later mocht hij toch in de herkansing, dit keer op de strafworpstip, nadat even daarvoor Joris Keeman in het aanvalsvak van DeetosSnel de bal via een foutieve pass in handen van de tegenstander had zien belanden en het zodoende nog (onnodig) spannend werd (voor de Dordtenaren): 17-16 .

Met balbezit op de achterlijn van het verdedigingsvak mocht DVO met nog 45 seconden op de teller nog één keer hopen op een puntendeling. Riko Kruit had zijn team echter via een time-out opdracht gegeven om maximaal druk te zetten bij het uitverdedigen, hetgeen maar deels lukte, want de aanval deed er weliswaar alles aan om de seconden zoveel mogelijk te laten wegtikken in het verdedigingsvak van DVO, maar aan de middenlijn kon de bal toch redelijk eenvoudig worden opgepikt, waardoor de laatste 35 seconden ingingen met de bal in het aanvalsvak van DVO.

Het was duidelijk dat, ondanks het feit dat hij al heel de wedstrijd het vizier van afstand niet op scherp had staan, Momo Stavenuiter de speler zou worden die in scoringspositie zou worden gebracht voor die ene beslissende kans. En die kans kwam. Met nog 20 tellen op de klok loste hij zijn allesbeslissende doelpoging …... Mis, voorkant korf, waarna directe tegenstander Robin Ouwerkerk met gebalde vuist de stealrebound maar al te graag in ontvangst nam. Francy Crielaars durfde het daarna met 1 seconde op de klok nog aan om van afstand te schieten en net als voor de rust met succes: 18-16.

Begrijpelijk grote teleurstelling na afloop bij Momo Stavenuiter, die aangeslagen oogde: “Ik haal hier vandaag natuurlijk een belachelijk laag schotpercentage, bijna alleen uit dode spelmomenten kom ik vandaag tot scoren. Dat verwijt ik mezelf enorm.” Zijn coach Jacko Vermeer, die afgelopen week met vertrouwen op de toekomst voor een jaar bijtekende, was milder: “Natuurlijk zijn we vandaag in de afronding niet scherp genoeg geweest, maar ik vind dat we heel weinig fouten hebben gemaakt en dat we verdedigend goed stonden ”

Johannis Schot beaamde wat velen al gezien hadden: “Het was geen goede wedstrijd van beide kanten. Opvallend vond ik wel dat DVO pas heel laat in de wedstrijd iets van echte vechtlust toonde”.

Iets waar de Dordtse coach Riko Kruit bij zijn ploeg juist trots op was: “Ondanks dat ik vind dat ons spel vanavond beter was dan dat van DVO, winnen we vandaag de wedstrijd niet zozeer op kwaliteit, maar op strijdlust en teamgeest. Het enige wat we onszelf kunnen verwijten, is dat we verzuimen een marge van 4 verder uit te bouwen en op die manier het verschil in de onderlinge wedstrijden in ons voordeel neer te zetten”. Daar had hij gelijk in, want omdat het 1e duel met 3 verschil werd gewonnen door DVO is het onderlinge resultaat nu in het voordeel van de ploeg uit Bennekom. Wat de waarde daarvan is, zal pas tegen het einde van de competitie blijken en die is met 8 wedstrijden te gaan, nog lang.

Komende week staan voor beide ploegen nog 2 belangrijke wedstrijden op het programma. DVO ontvangt woensdag Dalto en reist van het weekend af naar Nic., terwijl DeetosSnel midweeks bij TOP op bezoek gaat en zaterdag een weerzien heeft met de Hoenderdaal in Driebergen, waaraan de ploeg door de gewonnen Hoofdklasse-finale van verleden jaar goede herinneringen bewaart.