Alhoewel het in deze krankzinnige editie van de league nog alle kanten op kan, met voortdurend wisselende perspectieven voor alle deelnemende teams ( na gisteren staan de nrs 1 en nr 10 slechts 8 punten van elkaar verwijderd..), was met name voor de thuisploeg het duel tegen PKC er een van aan- of (tijdelijk) afhaken. Fortuna wist uit haar laatste drie duels immers slechts 1 puntje te peuren en er liggen twee loodzware uitwedstrijden in het verschiet tegen resp. Top/Wereldtickets.nl en Blauw Wit. PKC daarentegen kwam als de trotse koploper naar Delft, wordt door vele kenners gezien als een ultieme titelkandidaat maar had afgelopen zaterdag wel twee tikken te verwerken gehad. Dat het in de dying seconds nog gelijk werd in eigen huis tegen Top, was nog wel te overleven, maar ernstiger en vervelender voor de groenwitten was de enkelblessure die Suzanne Struik, topscoorster bij de vrouwen, in die partij opliep. Ook mist men nog steeds Rutger Sijstermans, die werd vervangen door John den Dunnen. Voor Suzanne Struik verscheen Ilona van Eijk binnen de lijnen, die het tegen haar zus Cindy mocht gaan uitknokken. Fortuna trad aan met de bij Koog Zaandijk succesvol invallende Eva van der Zon ( 4 goals in 15 minuutjes) op de plaats van Laura de Wit.

Het behoorlijk talrijk opgekomen publiek kreeg een aftastende openingsfase te zien. Na viereneenhalve minuut opende de jarige Kelly Deelen de score, wat haar uiteraard een "happy birthday"-gezang opleverde. Diezelfde Kelly Deelen moest 7 minuten voor rust echter geblesseerd het strijdtoneel verlaten en werd vervangen door Ryanne Segaar, die de bewaking van Nadhie den Dunnen overnam. Beide dames deden dat naar behoren, de international ging voor nul aan de kant. Rustig zoekend, steunend op een goede rebound, liep Fortuna uit naar een 6-2 voorsprong na een klein kwartiertje. Het spel van PKC kenmerkte zich in die fase door veel eenschotsaanvallen en te weinig rust in het spel. Uiteraard zou dat niet blijven voortduren, daarvoor hebben de Papendrechters teveel klasse in huis. Een tussensprintje bracht de wedstrijd weer volledig in balans op 6-6, onder meer door een fraaie wegtrekker uit de rebound van Laurens Leeuwenhoek, die uiteindelijk 5x succesvol zou blijken in dit duel. Fortuna was niet van de wijs gebracht, deed er een schepje bovenop en via 9-6 kwam de rust bij 11-9.

De tweede helft bracht veel meer spanning en spektakel. De eerste slag na rust was voor Thomas Reijgersberg, die binnen een halve minuut na de hervatting een afstandsschot scoorde, maar ook PKC liet zich niet onbetuigd. Om en om scorend, waarbij de beide aanvallen vaak direct vanaf de uitworp een tegengoal wisten te counteren, stond het 7 minten later reeds 16-14. De groenwitten hadden vanaf dat moment het "momentum"aan hun zijde en gingen erop en erover. Onder meer door een vrijebal-variant, waar Richard Kunst wel raad mee wist, liep men uit naar 16-18 en leek het lek boven voor PKC. De Papendrechtse supportersschare en bank leefden zeer fanatiek mee ( wat een van de wisselspelers nog op een gele kaart kwam te staan, een prent die ook Fortuna-coach Ard Korporaal mocht ontvangen van arbiter Peter van der Terp). De hal kolkte, de wedstrijd was volledig ontbrand. Waar de eerste helft bij vlagen nog een matte bedoening was, werd er nu voor elke meter grond en elke bal fanatiek gestreden. Kon Fortuna de rug nog rechten of zou PKC uiteindelijk betrekkelijk eenvoudig de punten gaan meenemen en de koppositie consolideren? Welnu, het eerste gebeurde. Jeroen Preuninger en Marcel Segaar ( de laatste uit een frivole omdraaibal) brachten de beide ploegen weer naast elkaar met nog een kwartier voor de boeg. Via Mady Tims pakte PKC weer de leiding, maar Barry Schep, Eva van der Zon en wederom Marcel Segaar ( uiteindelijk de topscoorder in dit duel met 7 treffers) gaven Fortuna weer lucht: 21-19. John den Dunnen miste vanaf de strafworpstip ( dat is een zeldzaamheid!) de ultieme kans op de aansluitingstreffer, maar via Tom Kalkman kwam die er toch. Barry Schep versierde uiterst slinks een strafworp en benutte die ook, en op 6.51 poeierde Richard Kunst zijn vierde binnen. Daarmee bleek de koek echter op voor PKC, dat de laatste kleine 7 minuten niet meer tot scoren wist te komen. Fortuna deed dat nog wel 4x, waardoor het einde uiteindelijk kwam bij 26-21, een stand die je gerust wel geflatteerd mag noemen, want met name de tweede helft bood veel van wat onze sport en dan met name de Wereldtickets Korfbal League zo boeiend maakt: twee topploegen die er vol voor gingen, felle duels, strakke verdedigingen en emoties langs de kant.

Beide ploegen maken nog volop aanspraak op die felbegeerde playoffs, maar voor iedereen geldt dat er nog 7 finales dienen te worden afgewerkt...